۵ تیر

زبان رسانه

زبان رسانه
رسانه ها متنوع هستند و هر یک دارای زبان خاص خودشان هستند که هر رسانه زبان کاملا متفاوتی با زبان رسانه دیگر دارد که در میان اقشار مختلف اجتماعی کاملا مشهود است. همه ما ایرانیان با زبان رسمی فارسی سخن می گوئیم پس در این مورد دارای زبان مشترک هستیم اما زمانی که سخن از زبان رسانه ای می کنیم ، این تفاوت آشکار خود را بهتر نشان می دهد. زبان رسانه ملی یا سیمای جمهوری اسلامی در انعکاس اخبار کاملا رسمی است و هرگز شاهد نبوده ایم که اخبار را به زبان عامیانه پخش کنند. بنابراین زبان رسانه تلویزیون ایران با زبان ، ادبیات و دستور زبان رسانه روزنامه های ورزشی کاملا با هم متفاوت است. به این چند مثال توجه کنید: (تصویری از اخبار شبکه یک سیما و ارائه تصویری از تیتر داغ روزنامه های ورزشی که به زبان عامیانه منتشر می شوند.)
عمده افرادی که در مناطق شهری پرترافیک مانند تهران زندگی می کنند و با وسایل نقلیه شخصی خودشان جابجا می شوند، برای پارک کردن وسیله نقلیه معمولا به مشکل برخورد می کنند زیرا معمولا با انواع و اقسام تابلوهای راهنمایی و رانندگی مواجه می شوند که با ما سخن می گویند. وقتی با این علامت (توقف مطلقا ممنوع) روبرو می شویم ، مسیر حرکت را عوض می کنیم تا جای مناسبی برای پارک ماشین خود پیدا کنیم. تابلوهای راهنمایی رانندگی در سطح شهر با ما صحبت می کنند پس این تابلوها رسانه هستند اما احتمالا این پرسش پیش می آید که تابلو که انسان نیست زیرا انسان عامل اصلی ارتباط است، پس ما با چه کسی ارتباط ایجاد کرده ایم؟ تابلو به خودی خود نمی تواند رسانه باشد مگر این که اندیشه ای پشت آن قرار گرفته باشد که آن هم پلیس راهنمایی رانندگی شهر است که در زمان عدم حضورش در برخی از خیابان ها از طریق تابلوها با ما ارتباط می گیرد.

وجود مکان هایی مانند مساجد و کلیسا و کنیسه ها که برای انتقال اندیشه های ایدئولوژیک استفاده می شوند ، رسانه های مذهبی و ایدئولوژیک محسوب می شوند. رسانه مسجد که از زبان وحی و کتاب مقدس قرآن بهره می برد ، زبانی را باید استفاده کند که سراسر نشانه رحمت الهی و دعوت از جوانان و اقشار مختلف جامعه به حضور در این مکان مقدس برای عبادت باشد و تنها راه جذب مخاطبین آن دانستن زبان مخاطب است که بتواند پیام ائمه مساجد و در اصل پیام معنویت را منتقل سازد. رسانه وزارت خارجه کشورمان از زبانی استفاده می کند که به کلی با رسانه وعظ و خطابه در مساجد متفاوت است. بنابراین هر انسان و هر سازمانی به نوبه خود یک رسانه است و برای درک آنها باید به زبان رسانه ای آنها آشنا باشیم تا میان ما و افرادی که در آن سازمان حضور دارند، رابطه ای معقول و قابل درک به وجود آید. به یاد داشته باشیم که زبان مشترک فیزیکی همه ما ایرانیان فارسی است اما زبان رسانه های مورد نظر خود را ضرورتا باید بیاموزیم تا اگر می خواهیم بین ما ارتباطی برقرار شود و به درک متقابلی برسیم. پس آموختیم که زبان رسانه تنها زبان کلامی و شفاهی نیست بلکه زبان رسانه ، اقسام مختلف دارد.

تمرین : دانش آموزان چند رسانه را نام ببرید که با زبان آنها آشنا هستید.
جواب : یکی از راه های جذب مخاطب از سنین مختلف ، مد میان آنان است. حتما دیده اید که مدت ها است که برخی از شلوارهایی استفاده می کنند که دارای پارگی است و یا برخی از خانم ها از مانتوهایی استفاده می کنند که بر پشت آنها نوشته هایی حک شده است که این عده باید قبل از خرید چنین لباس هایی به نوشته های آنها دقت کنند به خصوص زمانی که این نوشته ها به زبان انگلیسی باشد زیرا دنیایی از مطالب که اکثر آنها با پیام های انحرافی عجین شده است درگیر هستند و مخاطبین باید به این نوع پیام رسانه ای دقت کنند. این عده دانسته یا ندانسته از رسانه شلوار و یا مانتوی خودشان برای انتقال پیام استفاده می کنند. پیامی که شاید خودشان هم از آن بی خبر باشند. پوشاک من و تو مادامی که متعارف باشد، مد محسوب نمی شود اما زمانی که لباس های خودمان را به شیوه های مختلف بپوشیم ، مثلا رنگ آن را غیرمتعارف کنیم به نوعی داریم با افراد جامعه اطراف خود صحبت می کنیم و اندیشه خود را به آنان منتقل می کنیم. بنابراین ما هدفی را با چنین پوشاک و مدی دنبال می کنیم و ضرورت دارد که به نتایج آنها آگاهی لازم داشته باشیم. ( تصویر مانتو و شلوارهای جین تهرانی ها و یا مدل موی سر جدید در جامعه شهری)

 

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.